Hoe moeilijk is de wandeling in Torres del Paine?

Het hangt er helemaal van af welke wandeling je bedoelt. De wandelingen naar uitzichtpunten langs de weg duren 30 minuten over bijna vlakke grindpaden. De dagtocht naar de voet van de Torens is 21 km met 1.041 meter stijging en duurt 8 tot 10 uur. De W-trek is vier of vijf dagen achter elkaar van dat niveau, en de O-circuit voegt daar een pas van 1.200 meter aan toe. De vraag wordt gesteld alsof er één route is. Er zijn er tientallen, en het verschil tussen de makkelijkste en de zwaarste is enorm.

Geen van de routes is technisch. Er is geen klimmen waar een touw voor nodig is, geen blootstelling waar hoogtevrees een probleem zou zijn, en geen hoogte die de moeite waard is om je zorgen over te maken. Wat Torres del Paine zwaar maakt, is de afstand, de stijging, de ondergrond van losse keien en het weer dat binnen een uur kan omslaan op open terrein.

Welke wandeling in Torres del Paine bedoel je eigenlijk?

Er zijn vijf niveaus. Wandelingen naar uitzichtpunten langs de weg van minder dan 4 km met bijna geen stijging, halve dagtochten door valleien van 4 tot 6 km, de volledige dagtocht naar de voet van de Torens van 21 km met 1.041 meter stijging, de W-trek van ongeveer 80 km over 4 tot 5 dagen en de O-circuit van 120 tot 136 km over 7 tot 9 dagen. Bepaal eerst tot welke categorie jij behoort voordat je verder leest.

Hoe zwaar zijn de korte wandelingen?

Helemaal niet zwaar. Salto Grande is 1,5 km retour met 20 meter stijging en duurt een halfuur. Mirador Cóndor is 3 km met 200 meter stijging. Mirador Cuernos is 4 km met 150 meter stijging. Iedereen die comfortabel een uur op oneffen terrein kan lopen, kan alle drie op één dag doen.

Dit zijn de wandelingen die in dagtochten vanuit Puerto Natales zijn ingebouwd. Ze bereiken de Cuernos, het Pehoé-meer en de oever van het Nordenskjöld-meer zonder de uithoudingsvermogen waar het park om bekendstaat. De complicatie is niet het terrein, maar de wind. Blootgestelde stukken langs het meer vangen in de zomer windstoten van 60 tot 100 kph, waardoor een makkelijk pad ineens zwaar werk wordt en wandelstokken zelfs op vlak terrein nuttig zijn. Onze lijst met de beste dagwandelingen in het park rangschikt ze op de juiste manier, en de begeleide dagtocht door het park combineert er meerdere in 8 tot 10 uur, met het rijden erbij.

Hoe moeilijk is de wandeling naar de voet van de Torens?

Dit is de zware. 21 km heen en terug vanaf het Welcome Center met 1.041 meter stijging, 8 tot 10 uur voor de meeste mensen, en een laatste stuk van 0,8 km over de morene met ongeveer 200 meter stijging in ruwweg 45 minuten. Goed getrainde wandelaars zijn in acht uur klaar. Wie stopt om te eten en foto’s te maken, moet rekenen op tien uur en voor 08.00 uur vertrekken.

De moeilijkheid is niet gelijkmatig verdeeld. De eerste klim uit het dal is blootgesteld en winderig, het middelste deel door het Ascencio-bos is zacht en aangenaam, en dan rijst het pad ineens op over rotsblokken voor het laatste stuk. Dat slotdeel is los, steil en langzamer dan de afstand doet vermoeden, en hier ontdekken de meeste mensen dat hun inschatting van hun conditie te optimistisch was. Bij de afdaling over dezelfde morene op vermoeide benen begint het klagen van de knieën.

Twee details veranderen de berekening. Van 27 april tot 30 augustus 2026 is een begeleide gids verplicht op het pad, dus in de winter kun je niet solo lopen. En als je start vanaf Refugio Chileno in plaats van het Welcome Center, wordt de tocht een rondje van 8 tot 10 km dat ongeveer vier uur duurt, vandaar dat zoveel W-routes daar overnachten. De actieve begeleide dagtocht naar de voet van de Torens duurt 10 tot 12 uur vanaf Puerto Natales en levert wandelstokken en stijgijzers als dat nodig is; bekijk de boekingspagina voor de actuele prijs, groepsdetails en data.

Hoe zwaar is de W-trek?

Fysiek veeleisend, niet technisch moeilijk. Ongeveer 80 km over 4 tot 5 dagen, waarbij de gepubliceerde afstanden variëren van 60 tot 85 km, afhankelijk van welke zijtochten worden meegerekend, en de totale stijging tussen 2.730 en 3.480 meter ligt. Afzonderlijke dagen kunnen 20 tot 22 km bedragen. Er is geen klimvaardigheid voor nodig.

Wat de W-trek zwaarder maakt dan zijn langste dag, is de herhaling. Je staat op met de vermoeidheid van gisteren in je benen, vier of vijf keer achter elkaar, meestal met ten minste een dagrugzak en vaak met een complete. Voeg daar een vaste catamaran-dienstregeling over het Pehoé-meer aan, weer dat het uitzicht waarvoor je kwam wegneemt, en refugio-boekingen die door twee verschillende concessionairs worden beheerd, en de tocht wordt een logistiek probleem dat je met wandelschoenen aflegt. De bedden in Paine Grande, Grey en Dickson vallen onder Vértice Patagonia, terwijl Central, Chileno en Serón van Las Torres Patagonia zijn. Onze dag-voor-daggids voor de W-trek beschrijft elke etappe, en de begeleide W-trek van 3 dagen bezoekt de drie hoogtepunten vanaf één basis, zodat je alleen een dagrugzak hoeft te dragen in plaats van je hele bagage tussen de kampen te verplaatsen.

Hoe zwaar zijn de O-circuit en de John Gardner-pas?

Aanzienlijk zwaarder. De meeste bronnen geven de O-circuit aan als 136 km, met een gepubliceerd bereik van 120 tot 136 km, gelopen in 7 tot 9 dagen en meestal 8, met ongeveer 4.971 meter aan totale stijging. De John Gardner-pas bereikt een hoogte van 1.200 meter en de oversteekdag duurt meestal 10 tot 12 uur.

De pas is het cruciale punt en wordt niet door voorkeur, maar door regels bepaald. De circuit moet met de klok mee worden gelopen, omdat de pas alleen vanaf de Los Perros-zijde mag worden overgestoken, vertrekken vanaf Los Perros zijn vaak verplicht voor 07.00 uur, en de stijging vanaf dat kamp is ongeveer 550 tot 600 meter. Het is het meest weersgevoelige punt op beide routes, en CONAF sluit de pas bij slechte omstandigheden. Los Perros zelf is het meest basale kamp op de circuit, met koude douches en geen wifi, en het is de laatste stop voor de pas. Het achterste deel van de route sluit in de winter, en CONAF heeft de circuit tot ten minste 31 oktober 2026 als gesloten op de eigen pagina van de parkautoriteit gemeld. Wij verkopen geen O-circuittochten. Als dat de trek is die je wilt, legt onze planningsgids voor de O-circuit uit hoe je deze zelf kunt regelen.

Wat maakt het zwaarder dan de cijfers doen vermoeden?

Wind, weer en het ontbreken van makkelijke uitgangen. Een dag van 21 km op zeeniveau klinkt normaal, tot je die aflegt in windstoten van 80 kph, in de regen, op losse morene, met een rugzak, vier uur verwijderd van elke weg. De afstanden kloppen. De omstandigheden maken ervan dat een gemiddelde wandeling een lange tocht wordt.

Drie dingen verrassen mensen telkens weer. De wind neemt ’s middags toe, dus late starts worden afgestraft. Bewolking kan het uitzicht waarvoor je acht uur hebt gelopen wegnemen, zonder restitutie en zonder tweede poging. En op de W-trek is er geen echte uitweg tussen de sectoren: eenmaal bij Grey is de terugweg te voet of per boot, volgens de vaarschema’s van de boot. Plan een extra dag, begin vroeg en behandel de gepubliceerde tijden als streefdoelen, niet als beloftes. Als de ladder hierboven aangeeft dat je ergens in het midden zit, bevatten de begeleide tours die wij aanbieden in het park opties voor elk niveau, van een dagtocht vanuit Puerto Natales tot meerdaagse trekkingtours met vooraf gereserveerde bedden.