Weer in Torres del Paine per maand: de echte cijfers

Het getal dat mensen over dit park noemen is 193 kph, een windstoot die door regionale bronnen is gerapporteerd, en het is het minst nuttige cijfer als het om Patagonisch weer gaat. Wat daadwerkelijk bepaalt of je reis lukt, is saaiere kost: een gemiddelde maximumtemperatuur die nooit boven de 13,1 C uitkomt, neerslag die in geen enkele maand onder de 103 mm zakt, daglicht dat varieert van 8 uur tot 17 uur, en een gemiddelde windsnelheid die het hele jaar tussen 28,5 en 37 kph schommelt. Het klimaat hier is niet extreem, maar wel onveranderlijk onrustig, en de cijfers hieronder laten dat maand voor maand zien.

Wat is de gemiddelde temperatuur in Torres del Paine per maand?

De gemiddelde maximumtemperaturen lopen uiteen van 1,9 C in juli tot 13,1 C in februari, met minima van minus 2,3 C in juli tot 6,8 C in februari. Dat is een jaarlijkse schommeling van ongeveer 11 graden, wat opvallend klein is. De zomer is koel, de winter is koud maar niet extreem, en geen enkele maand is warm. Hieronder vind je de volledige set cijfers.

Eén kanttekening voor de tabel. Dit zijn de normaalwaarden van 1991 tot 2021 voor Puerto Natales, 112 km van het park, gekruist met de windgegevens die gepubliceerd staan op het klimaatrecord van Puerto Natales. Het park zelf is winderiger en natter dan de stad, met name aan de westkant. Beschouw elke rij als een regionale basislijn die het massief zal overstijgen, niet als een parkmeting.

Drie opvallende patronen. December is de natste maand, september de droogste, precies andersom dan de meeste bezoekers denken. November is de winderigste maand, mei de rustigste. En het aantal regendagen daalt nooit onder de 11, dus regen is hier geen seizoensgebonden verschijnsel, maar een constante met een volumeknop.

December en januari: de langste dagen

Maxima van 11,5 en 12,6 °C, minima van 5,6 en 6,6 °C en daglicht van 17,0 en 16,5 uur. Eind december komt in Puerto Natales de zon op rond 05.00 uur en gaat onder om 22.00 uur. December is ook de natste maand van het jaar met 155 mm over 16 regendagen, en januari doet er niet voor onder met 147 mm over 16 dagen. Lang, licht en vaak nat.

Op het pad veranderen die daglichtcijfers wat er mogelijk is. Een wandeling van 8 tot 10 uur naar de voet van de Torens past binnen een dag van 17 uur, met zeven uur over. Dat betekent dat een late start nog op te vangen is en een stop van twee uur bovenin niets kost. Het betekent ook dat het licht aan het begin en eind van de dag laag en lang blijft, terwijl het midden van de dag plat en fel is.

Wat mensen onderschatten, is de windchill bij die temperaturen. Een middag van 12 °C met een windstoot van 60 kph langs de oever van het Nordenskjöld-meer voelt niet als 12 °C, in welke zin dan ook. Elke wandelaar op dat traject draagt een winddichte jas, ongeacht wat de thermometer aangeeft, en dat geldt ook voor de morene boven in de Ascencio-vallei, waar de lucht rechtstreeks van het ijs komt.

Dit zijn de drukste maanden, met ruime afstand. Januari en februari trekken het leeuwendeel van de 367.426 jaarlijkse bezoekers van het park, en oudere schattingen geven voor die maanden zo’n 30.000 bezoekers per maand. Als je data vastliggen in deze periode, is het de moeite waard om bewust voor deze keuze te gaan in plaats van er per ongeluk in te belanden, en het overzicht van de voor- en nadelen per seizoen toont de alternatieven.

Februari en maart: de warmste lucht en de eerste rust

Februari is de warmste maand van het jaar, met een gemiddelde maximumtemperatuur van 13,1 °C en een minimum van 6,8 °C, en de droogste van de zomer met 120 mm over 13 regendagen. Maart koelt af naar 11,4 °C en 5,6 °C, met regen die weer oploopt naar 145 mm, maar de gemiddelde wind neemt af naar 30 kph en het daglicht blijft 13 uur. Dit duo biedt het beste wandelweer dat het park te bieden heeft.

Het voordeel van februari ten opzichte van januari zit niet in de temperatuur, maar in het aantal regendagen: 13 tegenover 16. Drie regendagen minder in een maand is het verschil tussen één verregende dag en twee tijdens een trekking van vijf dagen. Het nadeel is dat het net zo druk is, en de bedden waren net zo snel uitverkocht als in januari.

Maart is de maand waarin de drukte afneemt zonder dat het weer slechter wordt. Dertien uur daglicht biedt nog steeds ruim voldoende voor een dagtocht naar de voet van de Torens. Het lengabos in de Ascencio-vallei begint te verkleuren. De wind met een gemiddelde van 30 kph is meetbaar rustiger dan de piek in de lente. En het accommodatieseizoen loopt tot ongeveer 25 april, dus maart valt veilig binnen die periode.

Voor een dagbezoeker werken beide maanden zonder voorbehoud. De hele dagtour vanaf Puerto Natales omvat Laguna Amarga, Salto Grande, het uitzichtpunt bij het Nordenskjöld-meer en het Pehoé-meer, die allemaal op hun best zijn als het water kalm genoeg is om een reflectie vast te houden, en dat is in februari en maart vaker het geval dan in november.

April en mei: kleur, dan de sluiting

April daalt naar maxima van 8,4 °C en minima van 3,2 °C, met 154 mm regen, en het daglicht neemt af tot 11 uur. Mei is nog kouder met 4,9 °C en 0,2 °C, maar het is de rustigste maand van het jaar met een gemiddelde wind van 28,5 kph en de op een na droogste maand met 119 mm. April is prachtig. Mei is stil, koud en beperkt.

De elf uur daglicht in april is het getal dat de planning op zijn kop zet. Een wandeling die 8 tot 10 uur duurt, past niet meer binnen een dag van 11 uur, dus aprilwandelaars moeten óf voor zonsopgang vertrekken óf accepteren dat ze na zonsondergang aankomen, en een voorhoofdlamp is niet meer optioneel. De beloning is de herfstkleur in het beukenbos en licht dat de hele dag laag blijft.

Mei verandert de regels in plaats van het weer. Voor het pad naar de voet van de Torens is vanaf 27 april een geautoriseerde gids verplicht, het kampeerseizoen bij Las Torres sluit rond 25 april, en de openingstijden van de poorten verschuiven naar het laagseizoen: 08.00 tot 18.30 uur. De lucht is het hele jaar het rustigst, wat prettig is, maar het park dat je kunt bezoeken, is kleiner.

Een gemiddeld minimum van 0,2 °C in mei betekent vorst in de meeste nachten en ijs op de moreneafsnitten in de ochtend. Begeleide trips nemen stijgijzers juist hiervoor mee. Iedereen die in april of mei gaat wandelen, moet lezen wat je echt in je rugzak moet stoppen, want de uitrusting voor het tussenseizoen verschilt van die voor de zomer.

Juni en juli: de koudste en donkerste maanden

Juli is de koudste maand met een gemiddelde maximumtemperatuur van 1,9 °C en een minimum van -2,3 °C, en juni is nauwelijks warmer met 2,2 °C en -1,9 °C. Het daglicht bereikt een dieptepunt van 8,0 uur in juni, ongeveer van 09.30 tot 17.30 uur eind juni. Beide maanden behoren tot de droogste van het jaar met 105 en 104 mm. Koud en donker, maar niet zo nat als in de zomer.

Dat laatste punt verrast mensen echt. In de winter valt er ongeveer een derde minder neerslag dan in december, en de aantallen regendagen van 11 en 12 zijn samen met september de laagste van het jaar. Wat er valt, is vaker sneeuw, die op wandelniveau waarschijnlijk is van juni tot augustus en op elk moment van het jaar mogelijk op hoogte.

Acht uur daglicht sluit lange trails voor iedereen uit die niet snel loopt. Een rondtocht van 21 km met 1.041 m stijging past niet in een juni-dag met enige veiligheidsmarge, en dat is een praktische reden voor de regel dat de voet van de Torens van 27 april tot 30 augustus 2026 alleen met begeleiding mag worden bewandeld. Wintergroepen hebben een strakkere begeleidersverhouding, 1:4 in plaats van de zomerse 1:6, en nemen stijgijzers standaard mee.

Hoe de winter eruitziet, is het waard om duidelijk te zeggen: sneeuw op het graniet, ijs aan de oevers van de meren, kuddes guanaco's die zich op de lagere steppe verzamelen en bijna niemand anders. De begeleide dagtocht naar de voet van de Torens is de enige manier om dat pad in deze maanden legaal te lopen. Controleer de huidige beperkingen op de parkpagina van CONAF voordat je boekt, want de data worden elk seizoen opnieuw vastgesteld.

Augustus en september: de droogste lucht en de heropening

In augustus stijgt de temperatuur licht naar 2,9 °C overdag, met 107 mm regen en 10 uur daglicht. September is de droogste maand van het hele jaar met 103 mm over 12 regendagen, overdag 5,4 °C, ’s nachts rond het vriespunt en 12 uur daglicht. Deze twee maanden zijn de beste verrassingen in de tabel.

De combinatie van september is opvallend: de minste regen, een redelijke 12 uur licht en een gemiddelde wind van 32 kph die al stijgt naar de lentepiek. Het is echt een goede maand om in het park te zijn met een voertuig en een gids. Het is een slechte maand om een trekkingtour te plannen, want het seizoen van de accommodaties in de concessie is nog niet begonnen.

De verplichting voor begeleiding op het pad naar de voet van de Torens geldt tot 30 augustus 2026, dus het allerlaatste deel van augustus is op papier het omslagpunt. In de praktijk openen de meeste refugios rond 1 oktober, waaronder Paine Grande en Grey, en Dickson later, rond 1 november. Vroege september hoort dus bij dagtochten en lodges, niet bij de W-trek.

Voor een septemberbezoek dat draait om water in plaats van paden, is de drie uur durende boottocht naar de Grey-gletsjer de beste optie. Deze vaart over het Grey-meer naar een front dat meer dan 25 meter boven het water uitsteekt. De waarschuwing is dezelfde als het hele jaar door: wind zorgt regelmatig voor annuleringen, en de septemberwind is al aan het stijgen.

Oktober en november: de heropening en de wind

Oktober brengt 8,2 °C overdag, 13,5 uur daglicht, 127 mm regen en de heropening van het refugio-seizoen rond 1 oktober. November is warmer met 9,9 °C en 15,5 uur daglicht, maar heeft de sterkste gemiddelde wind van het jaar: 37 kph en 154 mm regen over 15 regendagen. De lente is gul met licht en zuinig met windstilte.

Oktober is misschien wel de meest onderschatte trekkingsmaand van het jaar. De openingstijden van de poorten keren terug naar het hoogseizoen van 07.00 tot 21.00 uur, de bedden zijn open, er is weer meer dan 13 uur daglicht en de zomerdrukte is nog niet gearriveerd. De temperatuur is ongeveer hetzelfde als in april, maar het seizoen opent in plaats van sluit, wat uitmaakt als het weer je dwingt een dag te verplaatsen.

November deelt de meningen om een reden. Een gemiddelde wind van 37 kph is 30 % hoger dan in mei, en gemiddelden verbergen de windstoten. Maar november is de maand waarin de steppe bloeit, de kalveren van de guanaco’s geboren worden en het licht het meest dramatisch is, omdat de frontale systemen die de wind brengen ook de opklaringen meenemen. Fotografen kiezen het bewust.

Als je in november in het park bent, plan dan de blootgestelde stukken voor de ochtend en verwacht dat middagplannen wijzigen. De catamaran over het Pehoé-meer en de boottocht naar de Grey-gletsjer worden allebei zonder voorafgaande kennisgeving geannuleerd door wind, en daarom is het inbouwen van een extra dag in de planning in de lente belangrijker dan op elk ander moment.

Hoe hard waait het echt in Nationaal park Torres del Paine?

De maandgemiddelden liggen het hele jaar tussen 28,5 en 37 kph. Dagelijkse zomerwindstoten van 60 tot 100 kph zijn wat wandelaars op blootgesteld terrein daadwerkelijk meemaken, en regionale bronnen hebben windstoten tot ongeveer 193 kph, of 120 mph, in het park gerapporteerd. Dat laatste cijfer is een uitschietertje, geen normaal verschijnsel, en het als typisch presenteren misleidt mensen. Het patroon is belangrijker dan de piek.

Het dagelijkse ritme is nuttiger dan al die cijfers: de wind bouwt bijna altijd op in de loop van de middag. Dat ene feit verklaart waarom begeleide vertrekken uit Puerto Natales tussen 06.30 en 07.00 uur vertrekken, waarom de Torens meestal bij zonsopgang worden bewandeld en waarom een middagboeking voor de catamaran een groter risico is dan een ochtendboeking.

De praktische gevolgen stapelen zich snel op. Wind zorgt voor annuleringen van de boottochten naar de Grey-gletsjer en de catamaran van Pudeto, een overtocht van 30 minuten met maar een handvol dagelijkse vertrekken in het hoogseizoen. Het maakt het opzetten van een tent een klus voor twee personen. Verhuurders waarschuwen voor windschade aan autodeuren, en dat is een echte claim op echte verzekeringen, geen loze dreiging. En aan de oever van het Nordenskjöld-meer verandert een eenvoudige etappe van 11 km met 200 m stijging in een vier uur durende tocht.

Waarom is de westkant zoveel natter dan de oostkant?

Het westelijke deel van Nationaal park Torres del Paine is aanzienlijk natter dan de oostelijke steppe, waardoor het Grey-gebied onder de regen kan liggen terwijl Laguna Amarga dezelfde middag droog is. Het Paine-massief ligt tussen het Zuid-Patagonische IJsveld en de open pampa, en weersystemen die eroverheen trekken, laten het meeste water al onderweg vallen. Eén park, twee klimaten.

Dit heeft directe gevolgen voor je planning. Een weersvoorspelling voor Puerto Natales of voor het park als geheel vertelt je niet hoe het er op het Grey-pad aan toe gaat. Als je route flexibel is, zijn de oostelijke paden rond de Torens en Laguna Amarga de betere keuze op een natte dag met westenwind, en is de Grey-dag de dag om te verplaatsen.

Het verklaart ook waarom de beschrijving 'vier seizoenen in één dag' geen slogan is, maar klopt. Frontale systemen die over het massief trekken, brengen inderdaad zon, bewolking, regen en opklaringen binnen een uur, en de grens tussen het natte westen en het droge oosten is waar je dat het scherpst merkt. De oostelijke steppe rond Laguna Amarga, waar de kuddes guanaco's en de flamingolagunes te vinden zijn, is in vergelijking droog land.

Voor wie de westelijke arm afloopt, beschrijft de vier manieren om bij de Grey-gletsjer te komen welke opties het best tegen slecht weer kunnen. De boottocht vaart niet bij harde wind, maar de wandeling vanaf Paine Grande, 11 km heen en terug, gaat in de meeste omstandigheden wel door.

Hoeveel daglicht krijg je, en wat betekent dat voor je planning?

Van 8,0 uur in juni tot 17,0 uur in december. Eind december komt de zon om ongeveer 05:00 uur op en gaat om 22:00 uur onder in Puerto Natales; eind juni is dat van ongeveer 09:30 tot 17:30 uur. Niet de temperatuur, maar het daglicht bepaalt een Patagonische reisplanning.

Er is een tweede effect van daglicht dat niets met veiligheid te maken heeft. Midden in de zomer staat de zon zo lang aan de hemel dat het gouden licht op uren valt waarop de meeste reizigers slapen of aan het avondeten zitten. Dat is de reden waarom zomerfoto’s van de Torens vaak zo vlak ogen. In april en oktober valt het mooie licht juist binnen de normale wandeluren.

De openingstijden van de poorten volgen dezelfde curve. In het hoogseizoen, van oktober tot april, zijn de poorten open van 07:00 tot 21:00 uur. In het laagseizoen, van mei tot september, van 08:00 tot 18:30 uur. Het weer kan beide tijden beïnvloeden, en geen van beide garandeert dat een bepaald pad open is.

Welke maanden zijn het droogst, en in welke maanden daalt de temperatuur ’s nachts onder het vriespunt?

September is de droogste maand met 103 mm over 12 regendagen, en december de natste met 155 mm over 16 regendagen. Vijf maanden, van mei tot en met september, hebben een gemiddelde minimumtemperatuur op of onder het vriespunt, waarbij juli het koudst is met minus 2,3 °C. Beide ranglijsten zijn belangrijker dan de ruwe maandelijkse tabel op zich, omdat ze twee verschillende planningsvragen beantwoorden: wanneer regent het het minst, en wanneer heeft de tent een goede slaapzak nodig in plaats van een warme.

De vijf droogste maanden liggen bij elkaar in de late herfst en winter, niet in de zomer zoals de meeste eerste bezoekers denken. Dat is handig als je reis flexibel is: een bezoek in september of juni ruilt warmte in voor de kleinste kans op een dag die door regen in het water valt, waar dan ook op de kalender.

Buiten die vijf maanden blijft elke andere gemiddelde minimumtemperatuur boven het vriespunt, al kan een koufront in de schoudermaanden nog vorst op je tent brengen, wat de maandgemiddelden niet voorspellen. Een slaapzak die geschikt is voor temperaturen onder nul is een goede keuze van april tot en met oktober, niet alleen in de diepste winter.

Wat de cijfers je niet vertellen

Gemiddelden beschrijven een maand, niet een dag, en hier wint de dag. Een gemiddelde maximumtemperatuur van 12 °C met windstoten van 60 kph, horizontale regen en volle zon op dezelfde middag is een heel normale Patagonische zomerdag, en dat staat allemaal niet in de bovenstaande tabel. Dit is wat elk cijfer verbergt.

De praktische reactie is niet betere weersvoorspellingen, maar meer flexibiliteit. Neem in elke maand, ook in januari, een winddichte jas en warme lagen mee. Begin vroeg op elke lange dag. Houd in een reis van vier dagen of meer één flexibele dag aan. Boek de boottocht of de catamaran voor de ochtend in plaats van de middag als je de keuze hebt. En beschouw elke weersvoorspelling van verder dan twee dagen als een ruwe indicatie.

Nog een eerlijk punt: slecht weer hier is vaak het goede weer. Wolken die ’s ochtends op de torens hangen, trekken vaak tegen tien uur op. Regen die over het Paine-massief trekt, laat regenbogen boven de steppe achter. Sommige van de mooiste dagen in het park zijn de dagen die slecht beginnen, wat een argument is om gewoon te gaan in plaats van te wachten op een voorspelling die nooit komt. Als je data kiest in plaats van erop te reageren, is de vergelijking per seizoen de volgende pagina om te lezen, en de volledige collectie Torres del Paine-tours laat zien welke trips in welke maanden lopen.